الوهیم (به عبری: אֱלוֹהִים , אלהים)
پاسخ به اشتباه مسلمانان در باره ی كشتی گرفتن حضرت یعقوب
درود بر شما
در مورد كشتی گرفتن یعقوب
.مراجعه به متن اصلی تورات به ما نشان می دهد، کسی که یعقوب با وی کشتی گرفت خدا نیست بلکه الوهیم است که به خطا خدا ترجمه می شود!:
24 ویوتر یعقب لبدو ویابق ایش عمو عد علوت هشحر 25 ویرا کی لا یکل لو ویجع بکفیرکو وتقع کفیرک یعقب بهابقو عمو 26 ویامر شلحنی کی عله هشحر ویامر لا اشلحک کی امبرکتنی 27 ویامر الیو مهشمک ویامر یعقب 28 ویامر لا یعقب یامر عود شمک کی امیشرال کیشریت عمالهیم وعمانشیم وتوکل 29 ویشال یعقب ویامر هجیدهنا شمک ویامر لمه زه تشال لشمی ویبرک اتو شمچنانچه در متن ملاحظه می کنید، واژه بکار رفته در عبری الوهیم است در حالیکه نام خدا در تورات "یهوه" است.معنای بنیادین کلمه الوهیم به مفهوم موجودات برتر از انسان است، ارواح، ملائکه، خداوند، بزرگان و روسای قوم ، همگی در این بازه می گنجد.به طور خاص کلمه الوهیم به مفهوم طبقه خاصی از موجودات است که مجری فرامین الهی هستند.و کشتی گرفتن یعقوب با موجودی از این طبقه نه تنها احمقانه نیست، بلکه بسیار موحدانه است! زیرا درست در چند فراز قبل، یعقوب نذر می کند که دیگر هیچکس را جز یهوه نپرستد و تنها یهوه خدای او باشد.پیدایش ۲۸: ۲۰و یعقوب نذر کرده، گفت: «اگر خدا(الوهیم) با من باشد، و مرا در این راه که میروم محافظت کند، و مرا نان دهد تابخورم، و رخت تا بپوشم،تا به خانه پدر خود به سلامتی برگردم، هرآینه یهوه، خدای(الوهیم) من خواهد بود.اصل عبری: وشبتی بشلوم البیت ابی وهیه یهوه لی لالهیم
که البته ترجمه صحیح تر آیه 21 چنین است:تا به خانه پدر خود به سلامتی برگردم، هرآینه یهوه، برای من همچون الوهیم خواهد بود.
، . لذا درگیری با الوهیم، برای رسیدن به حیات ابدی ناگزیر است!مفهوم مشابه در اسلام، مبارزه با شیطان(که در گذشته در ملا اعلی بود) برای رشد است.بلاشک تنها چیزی که در تورات و انجیل به پرستش آن دستور داده شده است، یهوه است!
در هیچ فرازی از کتاب مقدس دستور به پرستش هیچ موجود دیگری جز یهوه داده نشده است! و به هیچ موجود دیگری جز خداوند، یهوه اطلاق نشده است. در فرازهای متعدد در کتاب مقدس الوهیم پرستنده یهوه خوانده شده است، مثلا:
نقل قول:مزمور 97: 7ترجمه فارسی قدیم:همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل میشوند که به بتها فخر مینمایند. ای جمیع خدایان(الوهیم) او(یهوه) را بپرستید.
فرازهای مشابه بسیار فراوان است!در هیچ فرازی که از خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب یاد شده است مستقیما واژه الوهیم به کار نرفته است!
به عنوان نمونه به واسطه العقد کتب ابراهیمی :
نقل قول:خروج 4: 55 «تاآنکه باور کنند که یهوه خدای پدران ایشان، خدای ابراهیم، خدای اسحاق، و خدای یعقوب، به تو ظاهر شد.» اصل عبری: لمعن یامینو کینراه الیک یهوه الهی ابتم الهی ابرهم الهی یصحق والهی یعقب
بنده برای آنکه مخاطبانی که ممکن است به عبری آشنا نباشند هم در بحث شریک باشند از عبری نویسه گردانی شده استفاده می کنم!چنانکه می بینید در آیه از واژه ;الهی; استفاده شده است.
همانطور که می دانید الهیم جمعالوه است طبق قواعد عبری وقتی این کلمه جمع اضافه می شود باید به حالت اولیه برگردد و سپس یک حرف ی اضافه شود لذا خواهیم داشت:الهیم به صورت اضافه -- الوه + ی -- الوهی
چنانکه می بینید در اینجا یک واو اضافه می آید در حالیکه در متن واژه ;الهی; داریم. اما اگر واژه فوق را از واژه;اله; که در همه زبانهای عربی و عبری و سریانی به معنی خداست، منشعب کنیم، هیچ اشکالی پیش نمی آید:اله به صورت اضافه --; اله + ی --; الهی
ممکن است ایراد کنید که آنها این واژه را ;اِلوهیک می خوانند و نه ;الاهیک; و پاسخ خواهم داد مصوتها در قرن دهم به متن اضافه شده است! و پیش از قرن دهم متن هیچ مصوتی نداشته است.خدا در کتاب مقدس یهوه است ثالثا اتفاقا اسلام می خواهد که به مبارزه با نفس خود برخیزیم و از او پیروی نکنیم و او را به پیروی از خود وا داریم.
;اعدی عدوک نفسک الذی بین جنبیک; و اگر نفس در خدمت انسان در آید برکات فراوانی خواهیم داشت!در فراز مورد بحث نیز یعقوب به شدت نگران است، او می خواهد پس از سالها با برادرش عیسو که حق نخست زادگی او را از آن خود کرده است روبرو شود، و به شدت با خویشتن خویش درگیر است! در اینجاست که بر نفس خود غالب می آید چنانکه در فراز بعدی بلافاصله چنین می گوید:نقل قول:پیدایش 32: 30و یعقوب آن مکان را «فنیئیل» نامیده، گفت: «زیرا خدا(الوهیم) را روبرو دیدم و جانم(نفسم) رستگار شد.»الوهیم به فرمان و اذن یهوه کار انجام می دهد! این هم یک قرینه:
خروج 7:1و خداوند(یهوه) به موسی گفت: "ببین تو را بر فرعون خدا(الوهیم) ساختهام، و برادرت، هارون، نبی تو خواهد بود.2 هرآنچه به تو امر نمایم تو آن را بگو، و برادرت هارون، آن را به فرعون بازگوید، تا بنیاسرائیل را از زمین خود رهایی دهد.
این آیات به روشنی، موسی را الوهیم دانسته است و او را واسطه وحی یهوه، به نبی(هارون) و نبی را نیز واسطه وحی یهوه از، ناحیه الوهیم(موسی)، به فرعون دانسته است. به دیگر سخن، نسبت یهوه، الوهیم، نبی، مانند نسبت یهوه، موسی، هارون، دانسته شده است. و الوهیم به امر یهوه، سخنان را به نبی می گوید!اما موسی هم الوهیم است، قضات هم الوهیم هستند، فرشتگان هم الوهیم هستند، حاکمان هم الوهیم هستند و ابلیس هم الوهیم است!
و در فرازهای متعدد در کتاب مقدس الوهیم پرستنده یهوه خوانده شده است، مثلا:مزمور 97: 7ترجمه فارسی قدیم:همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل میشوند که به بتها فخر مینمایند. ای جمیع خدایان(الوهیم) او(یهوه) را بپرستید.
با تشكر
نظر یکی از افراد اهل کتاب که مخالف ایشان است و اوهیم را همان خداوند می دانند را از قسمت نظرات وبشان هم عرضه می شود قضاوت به عهده شما.
در مورد كشتی گرفتن یعقوب
.مراجعه به متن اصلی تورات به ما نشان می دهد، کسی که یعقوب با وی کشتی گرفت خدا نیست بلکه الوهیم است که به خطا خدا ترجمه می شود!:
24 ویوتر یعقب لبدو ویابق ایش عمو عد علوت هشحر 25 ویرا کی لا یکل لو ویجع بکفیرکو وتقع کفیرک یعقب بهابقو عمو 26 ویامر شلحنی کی عله هشحر ویامر لا اشلحک کی امبرکتنی 27 ویامر الیو مهشمک ویامر یعقب 28 ویامر لا یعقب یامر عود شمک کی امیشرال کیشریت عمالهیم وعمانشیم وتوکل 29 ویشال یعقب ویامر هجیدهنا شمک ویامر لمه زه تشال لشمی ویبرک اتو شمچنانچه در متن ملاحظه می کنید، واژه بکار رفته در عبری الوهیم است در حالیکه نام خدا در تورات "یهوه" است.معنای بنیادین کلمه الوهیم به مفهوم موجودات برتر از انسان است، ارواح، ملائکه، خداوند، بزرگان و روسای قوم ، همگی در این بازه می گنجد.به طور خاص کلمه الوهیم به مفهوم طبقه خاصی از موجودات است که مجری فرامین الهی هستند.و کشتی گرفتن یعقوب با موجودی از این طبقه نه تنها احمقانه نیست، بلکه بسیار موحدانه است! زیرا درست در چند فراز قبل، یعقوب نذر می کند که دیگر هیچکس را جز یهوه نپرستد و تنها یهوه خدای او باشد.پیدایش ۲۸: ۲۰و یعقوب نذر کرده، گفت: «اگر خدا(الوهیم) با من باشد، و مرا در این راه که میروم محافظت کند، و مرا نان دهد تابخورم، و رخت تا بپوشم،تا به خانه پدر خود به سلامتی برگردم، هرآینه یهوه، خدای(الوهیم) من خواهد بود.اصل عبری: وشبتی بشلوم البیت ابی وهیه یهوه لی لالهیم
که البته ترجمه صحیح تر آیه 21 چنین است:تا به خانه پدر خود به سلامتی برگردم، هرآینه یهوه، برای من همچون الوهیم خواهد بود.
، . لذا درگیری با الوهیم، برای رسیدن به حیات ابدی ناگزیر است!مفهوم مشابه در اسلام، مبارزه با شیطان(که در گذشته در ملا اعلی بود) برای رشد است.بلاشک تنها چیزی که در تورات و انجیل به پرستش آن دستور داده شده است، یهوه است!
در هیچ فرازی از کتاب مقدس دستور به پرستش هیچ موجود دیگری جز یهوه داده نشده است! و به هیچ موجود دیگری جز خداوند، یهوه اطلاق نشده است. در فرازهای متعدد در کتاب مقدس الوهیم پرستنده یهوه خوانده شده است، مثلا:
نقل قول:مزمور 97: 7ترجمه فارسی قدیم:همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل میشوند که به بتها فخر مینمایند. ای جمیع خدایان(الوهیم) او(یهوه) را بپرستید.
فرازهای مشابه بسیار فراوان است!در هیچ فرازی که از خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب یاد شده است مستقیما واژه الوهیم به کار نرفته است!
به عنوان نمونه به واسطه العقد کتب ابراهیمی :
نقل قول:خروج 4: 55 «تاآنکه باور کنند که یهوه خدای پدران ایشان، خدای ابراهیم، خدای اسحاق، و خدای یعقوب، به تو ظاهر شد.» اصل عبری: لمعن یامینو کینراه الیک یهوه الهی ابتم الهی ابرهم الهی یصحق والهی یعقب
بنده برای آنکه مخاطبانی که ممکن است به عبری آشنا نباشند هم در بحث شریک باشند از عبری نویسه گردانی شده استفاده می کنم!چنانکه می بینید در آیه از واژه ;الهی; استفاده شده است.
همانطور که می دانید الهیم جمعالوه است طبق قواعد عبری وقتی این کلمه جمع اضافه می شود باید به حالت اولیه برگردد و سپس یک حرف ی اضافه شود لذا خواهیم داشت:الهیم به صورت اضافه -- الوه + ی -- الوهی
چنانکه می بینید در اینجا یک واو اضافه می آید در حالیکه در متن واژه ;الهی; داریم. اما اگر واژه فوق را از واژه;اله; که در همه زبانهای عربی و عبری و سریانی به معنی خداست، منشعب کنیم، هیچ اشکالی پیش نمی آید:اله به صورت اضافه --; اله + ی --; الهی
ممکن است ایراد کنید که آنها این واژه را ;اِلوهیک می خوانند و نه ;الاهیک; و پاسخ خواهم داد مصوتها در قرن دهم به متن اضافه شده است! و پیش از قرن دهم متن هیچ مصوتی نداشته است.خدا در کتاب مقدس یهوه است ثالثا اتفاقا اسلام می خواهد که به مبارزه با نفس خود برخیزیم و از او پیروی نکنیم و او را به پیروی از خود وا داریم.
;اعدی عدوک نفسک الذی بین جنبیک; و اگر نفس در خدمت انسان در آید برکات فراوانی خواهیم داشت!در فراز مورد بحث نیز یعقوب به شدت نگران است، او می خواهد پس از سالها با برادرش عیسو که حق نخست زادگی او را از آن خود کرده است روبرو شود، و به شدت با خویشتن خویش درگیر است! در اینجاست که بر نفس خود غالب می آید چنانکه در فراز بعدی بلافاصله چنین می گوید:نقل قول:پیدایش 32: 30و یعقوب آن مکان را «فنیئیل» نامیده، گفت: «زیرا خدا(الوهیم) را روبرو دیدم و جانم(نفسم) رستگار شد.»الوهیم به فرمان و اذن یهوه کار انجام می دهد! این هم یک قرینه:
خروج 7:1و خداوند(یهوه) به موسی گفت: "ببین تو را بر فرعون خدا(الوهیم) ساختهام، و برادرت، هارون، نبی تو خواهد بود.2 هرآنچه به تو امر نمایم تو آن را بگو، و برادرت هارون، آن را به فرعون بازگوید، تا بنیاسرائیل را از زمین خود رهایی دهد.
این آیات به روشنی، موسی را الوهیم دانسته است و او را واسطه وحی یهوه، به نبی(هارون) و نبی را نیز واسطه وحی یهوه از، ناحیه الوهیم(موسی)، به فرعون دانسته است. به دیگر سخن، نسبت یهوه، الوهیم، نبی، مانند نسبت یهوه، موسی، هارون، دانسته شده است. و الوهیم به امر یهوه، سخنان را به نبی می گوید!اما موسی هم الوهیم است، قضات هم الوهیم هستند، فرشتگان هم الوهیم هستند، حاکمان هم الوهیم هستند و ابلیس هم الوهیم است!
و در فرازهای متعدد در کتاب مقدس الوهیم پرستنده یهوه خوانده شده است، مثلا:مزمور 97: 7ترجمه فارسی قدیم:همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل میشوند که به بتها فخر مینمایند. ای جمیع خدایان(الوهیم) او(یهوه) را بپرستید.
با تشكر
نظر یکی از افراد اهل کتاب که مخالف ایشان است و اوهیم را همان خداوند می دانند را از قسمت نظرات وبشان هم عرضه می شود قضاوت به عهده شما.
نویسنده:
چهارشنبه 16 اسفند1391 ساعت: 12:51
درود
دوست عزیز با تشکر از متنتان که مشخص است مطالعه کردید. اما من نظر شما را نمی پذیرم. به چند دلیل:
1- کشتی گرفتن الوهیم(אֱלֹהִ֔ים)(خدا) با یعقوب معنای الاهیاتی خاص خود را دارد که این جا مجال بحث آن نیست. ولی برای خواننده ی آن روز و همین طور در نور انجیل کاملا این بحث قابل درک است. البته جدای از مفهوم هرمنوتیکی که از بحث استنتاج می شود.
2-تغییر دادن نام کسی در کتاب مقدس فقط از جانب خدا خواهد شد نه از جانب انسان(همچنین است در عهد جدید). جالب است که می بینیم هرگز نام خود را بر یعقوب آشکار نمی کند و یعقوب که ظاهرا پیروز است همچنان برکت می خواهد. البته نمی خواهم به تفسیر وارد بشوم.
3- مثال هایی که از رواج واژه ی الوهیم زدید. دوست عزیز یهوه اسم خاص خداست اما الوهیم به معنی رایج در نزد یهودیان خداست، همین طور است ادونای. اما در این مثال ها که عنوان کردید: کاملا مشخص است که در قسمت هایی از کتاب مقدس الوهیم برای غیر خدا بکار رفته است. مانند: 1 سموئیل 28: 13-14 ، خروج 1:7 ، مزامیر 82: 6 اما وقتی که متون را می خوانیم از بین 2606 بار استفاده از الوهیم در عهد قدیم 2346 مرتبه ی آن مشخصا به یهوه مربوط شده است. ولی می پذیریم که این واژه دارای معنای دیگری به جز خدا هم هست. امروز در فارسی نیز در اصطلاحات عامیانه می گویند فلان چیز خداست! یا فلان انسان خداوند این کار است. اما معلوم است که منظور چیست. همین طور است از نظر من اصطلاح کتاب مقدسی درباره ی فرعون و موسی! یعنی خداوند یک اقتدار عظیم به موسی می بخشد که او را بر فرعون مثل خدا میکند. حالا این چه ربطی به کشتی یعقوب دارد؟!
4- فرم جمع الوهیم هیچ مشکلی برای خدای واحد حقیقی ایجاد نمی کند. همان طور که می دانید امروزه هم برای بیان یک احترام از فرم جمع استفاده می کنند. نمونه ی آن هم می توانیم در پیدایش 1: 24-31 ببینیم: آدم را به صورت ما و موافق شبیه ما بسیازیم... پس خدا آدم را به صورت خود آفرید. هرگز ادعای این که خداوند از خود و فرشتگان سخن می گوید قابل پذیرش نیست. زیرا که در جای دیگر می گوید در آفرینش غیر از من که بود!
ولی در کل بسیار ممنون از متنتان
در پناه خدا
دوست عزیز با تشکر از متنتان که مشخص است مطالعه کردید. اما من نظر شما را نمی پذیرم. به چند دلیل:
1- کشتی گرفتن الوهیم(אֱלֹהִ֔ים)(خدا) با یعقوب معنای الاهیاتی خاص خود را دارد که این جا مجال بحث آن نیست. ولی برای خواننده ی آن روز و همین طور در نور انجیل کاملا این بحث قابل درک است. البته جدای از مفهوم هرمنوتیکی که از بحث استنتاج می شود.
2-تغییر دادن نام کسی در کتاب مقدس فقط از جانب خدا خواهد شد نه از جانب انسان(همچنین است در عهد جدید). جالب است که می بینیم هرگز نام خود را بر یعقوب آشکار نمی کند و یعقوب که ظاهرا پیروز است همچنان برکت می خواهد. البته نمی خواهم به تفسیر وارد بشوم.
3- مثال هایی که از رواج واژه ی الوهیم زدید. دوست عزیز یهوه اسم خاص خداست اما الوهیم به معنی رایج در نزد یهودیان خداست، همین طور است ادونای. اما در این مثال ها که عنوان کردید: کاملا مشخص است که در قسمت هایی از کتاب مقدس الوهیم برای غیر خدا بکار رفته است. مانند: 1 سموئیل 28: 13-14 ، خروج 1:7 ، مزامیر 82: 6 اما وقتی که متون را می خوانیم از بین 2606 بار استفاده از الوهیم در عهد قدیم 2346 مرتبه ی آن مشخصا به یهوه مربوط شده است. ولی می پذیریم که این واژه دارای معنای دیگری به جز خدا هم هست. امروز در فارسی نیز در اصطلاحات عامیانه می گویند فلان چیز خداست! یا فلان انسان خداوند این کار است. اما معلوم است که منظور چیست. همین طور است از نظر من اصطلاح کتاب مقدسی درباره ی فرعون و موسی! یعنی خداوند یک اقتدار عظیم به موسی می بخشد که او را بر فرعون مثل خدا میکند. حالا این چه ربطی به کشتی یعقوب دارد؟!
4- فرم جمع الوهیم هیچ مشکلی برای خدای واحد حقیقی ایجاد نمی کند. همان طور که می دانید امروزه هم برای بیان یک احترام از فرم جمع استفاده می کنند. نمونه ی آن هم می توانیم در پیدایش 1: 24-31 ببینیم: آدم را به صورت ما و موافق شبیه ما بسیازیم... پس خدا آدم را به صورت خود آفرید. هرگز ادعای این که خداوند از خود و فرشتگان سخن می گوید قابل پذیرش نیست. زیرا که در جای دیگر می گوید در آفرینش غیر از من که بود!
ولی در کل بسیار ممنون از متنتان
در پناه خدا
+ نوشته شده در جمعه ۱۸ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۴:۲۹ ب.ظ توسط یارعلی
|
توجه کپی کردن ونمایش مطلب مانع ندارد