تاريخچه نقد كتاب مقدس
تاريخچه نقد كتاب مقدس
تاريخ نقادى كتاب مقدس به صورت يك جريان گسترده و يك رشته علمى به قرن هجدهم و عصر روشنگرى برمىگردد. قبل از اين دوره تنها آثارى پراكنده و فعاليتهايى فردى در اينباره وجود داشته است. علاوه بر اين، گستردگى و عمق و تاثير اين تلاشها با آنچه درقرن هجدهم وتحتتاثير نهضت روشنگرى رخ داد، هرگزقابل مقايسه نيست.[1]
دانشمند يهودى، ابراهيم ابن عزرا (1089 - 1164 م) ، را شايد بتوان از پيشينيان اين بحث قلمداد كرد. او تلاش مىكند كه با استناد به مواردى از درون تورات، اثبات كند كه ممكن نيست نويسنده اين كتاب حضرت موسى باشد، بلكه اين كتاب قرنها بعد، به دست فرد ديگرى، نوشته شده است. باروخ اسپينوزا (1632 - 1677) راه او را ادامه داد و شواهد زيادى بر آنچه ابن عزرا آورده بود، افزود. قبل از پيدايش جريان وسيع نقادى كتاب مقدس در قرن هجدهم، كسانى مانند اراسموس (1466 - 1536) و هوگو گروتيوس (1583 - 1645) از هلند، ريچارد سايمون (1638 - 1712) و ژان آستراك (1684 - 1766) از فرانسه، توماس هابز (1588 - 1679) ، جان لاك (1632 - 1704) و
اسحاق نيوتن (1642 - 1727) از انگلستان، هر يك به گونهاى به بحث نقادى كتاب مقدس
پرداختهاند
[1] دان كيوپيت، درياى ايمان، ترجمه حسن كامشاد (چاپ اول، طرح نو، تهران) ، ص 109.
با تشکر از دوست عزیزم پرسشگر که این سلسله مقاله را در اختیارم قرار داده است
توجه کپی کردن ونمایش مطلب مانع ندارد