مصرف اين مواد به هر دليلی، از نشان دادن خودتان در برابر دوستان تا بهانه هايی چون ناراحت بودم و غيره شروع می شود. در آن لحظه ممکن است به اين موضوع فکر نکنيد اما همان يک بار استفاده می تواند دعوتی است برای بارهای بعدی و می تواند شروع اعتياد به آن ماده مخدر و يا مشروب الکلی باشد. اينجاست که گفتن نه ارزش پيدا می کند. استفاده از مواد مخدر مثل سيگار، قرص های اکس، حشيش و غيره و خوردن مشروبات الکلی می دانم که در مهمانی و وقتی که دوستی چيزی را تعارف می کند فرصت زيادی برای فکر کردن نيست اما اگر پيش از اينکه در چنين موقعيتی قرار بگيريد برای خودتان و زندگی تان قانون بگذاريد. مثلا بگوييد من هرگز لب به سيگار نميزنم به اين دليل و به آن دليل. تحت هيچ شرايطی اين قانون نمی شکند اما اگر تصميمی در اين مورد نگرفته باشيد و تنها بدانيد که سيگار برای بدن ضرر دارد اما هرگز به صورت عميق در مورد آن مطالعه نکرده باشيد و يا فکر نکرده باشيد در شرايط خاص احتمال اينکه آن را امتحان کنيد بسيار بالا است. در اين مورد نقش والدين هم خيلی مهم است که در برنامه ششم در مورد آن صحبت می کنم. مصرف مواد مخدر از هر نوعی و مشروبات الکلی حداقل خطری که دارد اين است که قوای فکری را مختل می کند و ممکن است فرد به کارهايی دست بزند که بعدا پشيمانی غيرقابل جبرانی به بار بياورد. معمولا ارتباطات جنسی که تحت تاثير اين موارد انجام می شود پر خطر است. در ضمن ممکن است مثلا مست باشيد و موجب تفريح بقيه بشويد اما آيا اين واقعا چيزی است که می خواهيد؟ که ديگران را سرگرم کنيد؟ فردی که موجب سرگرمی افراد می شود برای زمان مهمانی و تفريح جذاب است اما در شرايط معمول زندگی اغلب تنها است چون ديگران نمی توانند روی تصميم گيريهايش حساب کنند منبع قبلی http://charenos.com/okonomi/index%20-jns.htm