سالم بودن بدن ابن بابویه عالم بزرگ شیعه پس از هزار سال
مرحوم آقا علي حكيم (رض) كه از حكماي بزرگ اسلام تقريباً 200 سال قبل بود، با عظمت و جلال ساليان متمادي در حوزه تهران تدريس مي كرد. ايشان يك رساله اي درباره معاد نوشتند به نام ( سبيل الرّشاد ف ي ع لم المعاد ). در اوائل آن رساله نوشتند كه: يك وقتي سيلي آمد و باران فراواني باريد در همين ابن بابويه كه نزديك شهر ري و مزار حضرت عبدالعظيم است.آنجا قبلاً به نام ابن بابويه نبود؛ يك قبرستاني بود كه علماء و غير علماء را آنجا دفن مي كردند. در اثر آب گرفتگي برخي از اين قبور فرو ريخت. مردم آن منطقه كه به زيارت اهل قبور مي رفتند، ديدند يك قبري شكاف برداشت، ولي آثار سلامت در كفن مرده آن قبر هست. بررسي كردند، ديدند اين قبر مال مرحوم محمّد بن علي بن بابويه قمي است و 800 سال قبل رحلت كرده است؛ اما بدن و كفن سالم است ! مردم تهران با شنيدن اين صحنه پشت سر هم شب و روز آمدند به زيارت اين قبر نوراني.
مرحوم آقا علي حكيم در آن كتاب سبيل الرّ شاد ف ي ع لم المعاد مرقوم فرمودند: وقتي اوضاع آرام شد، جمعيّت كم شد، من خودم از تهران حركت كردم، رفتم كنار قبر ابن بابويه؛ ديدم بله، بدن و كفن سالم است. اين ابن بابويه قبلاً يك قبرستان عمومي بود. الآن شما مي بينيد ابن بابويه يك نامي دارد، نام آن قبرستان است،او صاحب كتاب من لايحضره الفقيه از كتب اربعه است؛ پدر او با وجود مبارك ولي عصر رابطه داشت، عصر غيبت را درك كرد، به دعاي امام زمان خدا اين پسر را به آن پدر داد. اين شده محمّد بن علي بن بابويه قمي؛ بعداً آن منطقه قبرستان شده ابن بابويه، ولي قبلاً كه ابن بابويه نبود!اين ابن بابويه نه امام بود، نه امامزاده ! ما مي توانيم بدني بسازيم كه هزار سال بماند؛ اين هنر مي خواهد،
توجه کپی کردن ونمایش مطلب مانع ندارد